Jedziemy dalej...

Mam wrodzoną i nieuleczalną przypadłość polegającą na zapominaniu wszelkich tytułów. Niezaśmiecanie sobie mózgu tego typu "niepotrzebnymi" informacjami pozwala mi zarzekać się, że "nigdy tego filmu nie widziałam". W połowie seansu zwykle zaskakuję współoglądających nagłym przebłyskiem pamięci, zdradzając zakończenie. Tytułu książki, o której dziś piszę, też pewnie nie zapamiętam - dla mnie to już na zawsze będzie po prostu  "Ziemniak". Choć samą książkę pamiętać będę jeszcze długo. 

Okładka zajumana ze strony wydawnictwa Czarne Lata 80. w ZSRR były okresem powolnego upadku bardziej wówczas smutnego niż strasznego sowieckiego imperium. Wszechobecne w społeczeństwie poczucie beznadziei w połączeniu z fatalnym stanem gospodarki, utajnianą wojną afgańską i powoli wymierającym komitetem centralnym partii stały się tłem dla opóźnionej o co najmniej kilkanaście lat rewolucji muzycznej. Kino, Grażdanska Oborona, Akwarium to teraz klasycy rosyjskiego (radzieckiego?) rocka. O ich początkach - a czasami końcach – opowiada w książce „Oczami radzieckiej zabawki” Konstanty Usenko.